آدمك آخر دنياست بخند                            
آدمك مرگ همينجاست بخند
آن خــدايي كه بزرگش خوانـدي
به خدا مثل تو تنهاست بخنــــد
دستخطي كه تو را عاشق كرد
شوخي كاغذي ماست بخنــــد
فكـر كـن فكـر تو ارزشـمند اسـت
فكر كن گريه چه زيباست بخنــــد
صبح فردا به شبت نيست كه نيست
تازه انگار كه فرداست بخنــــد
راسـتي آن چـه بـه يـادت داديـم
پر زدن نيست كه درجاست بخنــــد
آدمك نغمه آغاز نخوان
به خدا آخر دنياست بخنــــد 

لطفا خودت باش
گاهی بچه بازی کن
گاهی قاه قاه بخند
گاهی پوزخند بزن
گاهی واسه دل خودت بزن زیر گریه
یا حتی آواز

تو در من آن تب گرمی که آبم می کند کم کم

نگاهت نیز چون مستی خرابم می کند کم کم

منم آن کهنه دیواری بجا از قلعه های سنگ

که باد و آفتاب آخر خرابم می کند کم کم